Πολιτική σύναιση και σοφία ΚΑΙ ο Μεγάλος στοχασμός του Πετρόμπεη Μαυ-ρομιχάλη.
« Στα 1840 ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ευρίσκετο σε επίσκεψη στο σπίτι του Διον. Πύρου, Ιατροφιλόσοφου. Στη συντροφιά αυτή ευρίσκετο και ο Μακρυ-γιάννης, ο οποίος άρχισε να κατακρίνει την Οθωνική Κυβέρνηση, γιατί δεν έ-παιρνε το παράδειγμα του Καποδίστρια και δεν έβαναν γνώση. 0 Πύρος, φίλος των Μαυριμιχαλαίων άρχισε να κατακρίνει πικρά τον Καποδίστρια.
Τότε ο γέρο Πετρόμπεης τον διέκοψε και του είπε « Δεν τα μετράς καλά φι-λόσοφε. Ανάθεμα τους Αγγλογάλλους, που ήσαν η αιτία και εγώ έχασα τους δικούς μου και το έθνος έχασε έναν άνθρωπο, που δεν θα τονέ μα-ταβρεί και το αίμα του με παιδεύει ως σήμερα » Αναλύοντας αυτή την οπωσδήποτε από καρδιάς ομολογία του Πετρόμπεη, πραγματικά μπορούμε να συναγάγουμε σημαντικά και πολύ ωφέλιμα συμπε-ράσματα και διδάγματα καθώς και πολιτικά σοφές και συνετές ηγετικές αντιλή-ψεις, για τη συναίσθηση του εθνικού χρέους ενός πραγματικά μεγάλου ηγέτη και μεταξύ αυτών είναι δυνατόν να επιλεχθούν και τα παρακάτω:
1.Τον αγνό πατριωτισμό και το υψηλό και ανεξίκακο ηγετικό φρόνημα του Πε-τρόμπεη.
2. Την πολύ υψηλού επιπέδου αυτογνωσία και ικανότητα υποταγής των αν-θρώπινων αδυναμιών κάτω από τη δύναμη της συναίσθησης ευθύνης ενός αγνού και μεγάλου αγωνιστή για την πατρίδα.
3.Την ηγετική ικανότητα και ψυχική δύναμη για αναγνώριση των σφαλμάτων και αδυναμιών και ανάληψη των ευθυνών από ένα ικανότατο ηγέτη.
4. Την πολιτική σύνεση και εντιμότητα ενός μεγάλου ηγέτη να θέτει το εθνικό συμφέρον πάνω από το ατομικό.
5.Που μπορούν να μας οδηγήσουν τα πολιτικά πάθη μας, οι ξένες επιρροές και εξαρτήσεις, η έλλειψη της αλληλεγγύης και του αμοιβαίου σεβασμού, η α-πάρνηση της επιεικείας και της λογικής ανοχής.
6.Τα δραματικά, τα φωτεινά και τα σκοτεινά γεγονότα της Εθνεγερσίας μας, πρέπει να είναι το Κρυφό Σχολειό κάθε Έλληνα, που θέλει να στοχάζεται σω-στά για τη μοίρα τού τόπου του.
7.Ενα πραγματικά θλιβερό και μελανό κεφάλαιο της νεωτέρας Εθνικής Ιστορί-ας μας, πραγματικά ξένο στην Ελληνική κοινωνική και πολιτική ιδιοσυγκρασία και στην δημοκρατική μας παράδοση.
8.Μέσα στο μέλλον βρίσκομε αντικαθρεφτίσματα τού παρελθόντος. Γι’ αυτό το παρελθόν πρέπει να γίνεται τό μαντείο από όπου αντλούμε χρησμούς για τό μέλλον.
9.Συμπυκνωμένες βρίσκομε μέσα στο οκτάχρονο διάστημα τού Αγώνος όλες τις ομορφιές και όλες τις ασχήμιες του Γένους.
Ήταν ευλογημένη η ώρα που οι ηγήτορες τού Αγώνος, τουλάχιστον οι πιο πολλοί, υψώθηκαν απάνω από τον αλληλοσπαραγμό τους, απάνω από τα πάθη τους, και εμπιστεύθηκαν στον Καποδίστρια την ολοκλήρωση Τού έργου τους.
Κάθε συνετός Έλληνας είναι σε Θέση να σκεφθεί και να αναλογισθεί πόσο ζη-μιογόνα στοίχισε ο χαμός του Καποδίστρια για την πατρίδα μας, αναλογίζεται όμως με μεγάλη θλίψη και πόση αναγκαία είναι η συνετή διοίκηση των αρχό-ντων όταν διαβάζει μια διήγηση του Μακρυγιάννη, που ζούσε τότε στο Ναύ-πλιο και παρακολούθησε τα γεγονότα, μας δίνει τις εξής πληροφορίες που δεν έχουμε δικαίωμα να τις αγνοήσουμε.
Στα απομνημονεύματα του δηλαδή 0 Μακρυγιάννης που γνώριζε πολύ καλά τους Μαυρομιχαλαίους έγραψε ότι « 0 Καποδίστριας και τα αδέλφια του κατα-τρέξανε και περιφρονήσανε πολύ τους Μαυρομιχαλαίους και γιαυτό οι Μαυρο-μιχαλαίοι « αποφασίσανε να σκοτώσουνε τον κυβερνήτη και να πεθάνουν»
«Λεωνίδας Π. Τζεφεράκος
